ÖĞRENİYORUM

Hayat devam ettiği sürece öğreniyoruz, anne rahminde başlayan öğrenme son nefes tükeninceye kadar devam ediyor.

Her öğrenme sonucunda ne  oluyor dersiniz?, Değişiyoruz!

Minicik ellerimiz, minicik  ayaklarımızla ana rahminde ki ilk eylemlerimiz ve aldığımız tepkilerle öğrenmeye başlıyoruz.

Dünyadaki ilk nefes ile birlikte hissettiğimiz ihtiyaçlarımızı “duyun beni” dercesine var gücümüz ile seslenerek temin ettik, sonrası…

İlk öğrendiğimiz “İleri atıl veya Savun” dan sonra her tecrübenin katkılarıyla gerçekleşen yine değiştiğimizdir.

Çevreden gözümüz önüne gelen, kulağımıza ulaşan, yazılı olarak önümüze çıkan ve fıtri olarak içimizdeki his alemimizde çeşit çeşit latifelerin farkettirdikleriyle öğrenme sürecleri bizlerde bir şeylerin değişmesine sebep oluyor.

Bu satır aralarında biz adem oğullarının hayati tecübelerle maruz kaldığımız değişimi genel manada sorgulamak, akla ve kalbe ilişen birkaç hususu İrfan Mektebi tutkunlarıyla paylaşmayı arzu ettim.

Zaman zaman  hayat sürecini aynı nakaratı icra eden bir orkestraya benzetiyor, sanki her öğrenmenin gruba yeni elemanlar kattığını hissediyorum. Yaşım ilerledikçe orkestranın aynı nakaratı icrasını yönetmenin çok daha dikkat istediğini fark ediyorum.

Yaradanımızın bizden istediği “Teallüm ile Tekemmül” yani öğrenme ile gelişme sağlamak değil miydi? Evet.

Her yeni tecrübe, ilk önce hissiyatımıza ilişiyor, tekrarında tutumlarımızı etkiliyor, tecrübe edilmiş tutumlar zamanla bize ait davranış biçimleri haline geliyor, daha daha devamında davranışlarımız, değişmesi hayli güç olabilecek şahsi inançlarımız haline geliyor.

Hayat melodimizin her nakaratında tüm detayları tekrar tekrar gözden geçirip değerlendirme ihtiyacı sanırım sizlerde istiyorsunuz.

Çoğu zaman melodiyi yarıda kesip tekrar başa almak istesekte bu malesef mümkün olmuyor, yavaş yavaş birkaç töleransla değişiklikler yapmak bile güçlükle gerçekleşiyor, ne dersiniz?

“Öğrenme” mize sebep olan ;

Her an gördüğümüz, duyduğumuz, okuduğumuz, hissettiğimiz her şey önemlidir.

Peki ya değişmeyen bir şey yok mu?, değişim sürecine istinad olup zamanı ve değişimi bizlere coşkuyla kucaklatacak bir şeyler olmalı

Sayabileceğim değişmeyen üç şey, birincisi değişimin mutlak olduğu, ikincisi temel inançlar ve değerler, üçüncüsü ilk ikisine sürekli kaynak teşkil edecek seçeneklerimiz diyebilirim.

Bu üç şeyin bizim için ifade ettikleri hayat sürecindeki değişmez istinad noktalarımız olabilir.

Kaderimizin tekliflerini önceden bilemiyoruz fakat irademizle gerçekleşen yönelmelerimiz yani tercihlerimiz de kaderimizi etkiliyor.

Hayat sürecindeki öğrenmeler bizleri “Olduruyor” , Mevlananın “Hamdım, Piştim, Oldum” dediği sanırım bu sürecin en kısa, en iyi özeti.

Hayatı veren ve hesap gününün sahibi olan rabbimin razı olcağı bir sonuç için  bundan sonraki hayat sürecinde tercihlerim neler olmalı?

Geçmişin elemleri, geleceğin endilşelerini aşabileceğim sonuçlarım ne yaparsam gerçekleşebilir?

Sonuç olarak, tüm kaynaklarımın farkında olup bu sorulara sürekli cevap aramakla ebedi saadeti kazanacağım yolu öğreniyorum diyebilirim.

Bir süre sonra belki hayatın anlamı, öğrenmelerimizi yolun başındakiler ile paylaşmak olacak ne dersiniz?

“Taallümle tekemmül” devam ediyor.

Muhabbetlerimle.   

Değişim Rehberi/ H.Gökhan Karaçivi